IVF NEWS

Η δωρεά ωαρίων είναι μια ανώνυμη διαδικασία κατά την οποία η δότρια παρέχει τα ωάρια της στο ζευγάρι των ληπτών. Τα ωάρια αυτά γονιμοποιούνται με το σπέρμα που προέρχεται από τον σύζυγο/σύντροφο της λήπτριας. Αφότου γίνει η γονιμοποίηση, τα γονιμοποιημένα ωάρια μεταφέρονται στην λήπτρια γυναίκα.

Πότε μια υποψήφια μητέρα πρέπει να καταφύγει στην  χρήση ωαρίων δότριας;

Αφορά κυρίως τις γυναίκες με:
•    πρόωρη εμμηνόπαυση
•    στειρότητα λόγω θεραπείας καρκίνου
•    μεγάλης ηλικίας γυναίκες
•    ανύπαρκτες ωοθήκες 
•    κληρονομικά νοσήματα 
•    μειωμένη ανταπόκριση σε φάρμακα διέγερσης ωοθηκών 
•    πολλές ανεπιτυχείς θεραπείες εξωσωματικής
•     ιστορικό πολλαπλών αποβολών

Η δωρεά ωαρίων ανοίγει νέους ορίζοντες στις γυναίκες που έχουν πρόβλημα τεκνοποίησης. Το ίδιο συνέβη πριν αρκετά χρόνια με τους δωρητές σπέρματος. Η διαδικασία είναι πιο χρονοβόρα και δαπανηρή και ίσως εμπεριέχει πιο περίπλοκα ηθικά διλήμματα, αλλά το αποτέλεσμα δεν παύει να είναι η κυοφορία και η ανατροφή ενός μωρού που θα είναι δικό σας.

Οι δότριες ωαρίων 

Σύμφωνα με τη νομοθεσία υπάρχουν 4 διαφορετικοί τύποι δοτριών.

•    Οι περιστασιακές δότριες που συνήθως δίνουν τα ωάριά τους από αγάπη
•    Όσες μετά από θεραπείες υπογονιμότητας έχουν περισσευούμενα ωάρια και δεν τα χρειάζονται πλέον, επομένως συμφωνούν  να τα χαρίσουν
•    Συγγενικά πρόσωπα με τις υποψήφιες λήπτριες 
•    Και οι επαγγελματίες δότριες

Αυτές χωρίζονται σε άλλες δύο κατηγορίες: τις ανώνυμες και τις γνωστές.

Γνωστή δότρια: Οι γνωστές δότριες συσχετίζονται συχνά με τη λήπτρια, αφού συνήθως τα άτομα αυτά προέρχονται από το γνωστό και οικογενειακό περιβάλλον της, όπως η αδερφή, η εξαδέλφη ή κάποια στενή φίλη του ζευγαριού. Σε αυτή τη περίπτωση θα πρέπει να υπογράφεται μια νομική σύμβαση και να περιγράφονται οι λεπτομέρειες αυτής της δωρεάς. Και αυτό γιατί πολύ συχνά η καθημερινή επαφή με το παιδί που θα γεννηθεί δημιουργεί ψυχολογικά προβλήματα στη δότρια.

Άγνωστη δότρια: Δίνει τα ωάρια της συνήθως για την πληρωμή, αν και νομικά δεν επιτρέπεται η εμπορία ιστών και οργάνων, στην πράξη αυτό δεν συμβαίνει και οι δότριες ζητούν χρήματα. Δεν έχει καμία σχέση με το ζευγάρι, ούτε φυσικά θα τη συναντήσει ποτέ. Επίσης η ίδια δεν γνωρίζει αν τελικώς  θα προκύψει εγκυμοσύνη στο ζεύγος. 

Σε τι διαδικασίες υποβάλλεται η δότρια ωαρίων;

Και σε αυτήν την περίπτωση θα ακολουθηθεί η χορήγηση φαρμάκων η οποία είναι απαραίτητη για την διέγερση των ωοθηκών και την παραγωγή ωαρίων . Έχει προηγηθεί όλος ο προγεννητικός έλεγχος ώστε να διασφαλιστεί πως η δότρια δεν φέρει σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα ή είναι άρρωστη.Όταν τα ωάριά της φτάσουν στην ωρίμανση θα γίνει η χορήγηση της ορμόνης HCG και περίπου 36 ώρες αργότερα θα γίνει η συλλογή των ωαρίων κάτω από υπερηχογραφική καθοδήγηση. Σημειώνεται πως αν κατά την διάρκεια της όλης διαδικασίας η δότρια το επιθυμήσει, μπορεί να εγκαταλείψει τη δωρεά. 

Την ημέρα της λήψης των ωαρίων από την δότρια, ο σύζυγός της λήπτριας καλείται να δώσει ένα δείγμα σπέρματος που θα προετοιμαστεί κατάλληλα στο εργαστήριο.Τα σπερματοζωάρια θα τοποθετηθούν με τα ωάρια της δότριας και θα επωαστούν στο εργαστήριο. Την επόμενη μέρα το ζευγάρι θα λάβει πληροφορίες σχετικά με την επιτυχία της διαδικασίας. Εάν έχει επιτευχθεί γονιμοποίηση, η εμβρυομεταφορά θα προγραμματιστεί για την επόμενη ή μεθεπόμενη ημέρα και τα γονιμοποιημένα ωάρια θα μεταφερθούν στη μήτρα της λήπτριας. Η λήπτρια μπορεί να κάνει το τεστ εγκυμοσύνης 14 ημέρες αργότερα και ίσως χρειάζεται κάποια ορμονική αγωγή που θα διευκολύνει την πιθανή εγκυμοσύνη της.

Πότε χρειάζεται η δωρεά σπέρματος;

Όπως ακριβώς πολλές γυναίκες δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το δικό τους γενετικό υλικό για να αποκτήσουν μωρό έτσι ακριβώς και ο άνδρας ενδεχομένως να αντιμετωπίζει προβλήματα ατεκνίας.  
 

Συνήθως αυτό αφορά άνδρες που:

•    δεν έχουν καθόλου σπέρμα
•    δεν έχουν φυσιολογικό σπέρμα 
•    είναι φορείς γενετικού κληρονομικού νοσήματος (άρα κινδυνεύουν να αποκτήσουν μη υγιείς απογόνους)

Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο ίσως χρειαστεί μια δωρεά σπέρματος είναι όταν  η υποψήφια μητέρα δεν έχει μόνιμο σύντροφο που να επιθυμεί να γίνει πατέρας. Επομένως μέσω της δωρεάς σπέρματος η γυναίκα μένει έγκυος με σπερματέγχυση ή εξωσωματική γονιμοποίηση. 

Σε τι διαδικασία υποβάλλεται ο δότης σπέρματος;

Και η δωρεά σπέρματος θα πρέπει να είναι εθελοντική και μη αμειβόμενη. Ωστόσο, προβλέπεται μία αποζημίωση που περιορίζεται αυστηρά στην αντιστάθμιση των δαπανών και της αναστάτωσης που σχετίζεται με τη δωρεά. Εν ολίγοις ο νόμος απαγορεύει την αμοιβή του δότη ενώ η διαδικασία υπακούει πλήρως στον όρο «δωρεά». 

Καλύπτονται μόνο:

•    οι ιατρικές, εργαστηριακές και νοσηλευτικές δαπάνες πριν, κατά και μετά τη λήψη των γαμετών,
•    τα έξοδα της μετακίνησης και διαμονής του δότη,
•  κάθε θετική ζημία του δότη εξαιτίας αποχής από την εργασία του, καθώς και οι αμοιβές για εξαρτημένη εργασία που ο υποψήφιος δότης στερήθηκε εξαιτίας της απουσίας του για την προετοιμασία και πραγματοποίηση της λήψης των γαμετών.

Πρέπει βέβαια να επισημάνει κανείς πως πολλές φορές έχει αναφερθεί πως οι δότες διεκδικούν και απαιτούν χρήματα από τις τράπεζες σπέρματος. 

Ποιοι μπορούν να γίνουν δότες σπέρματος;

Οι δότες είναι σωματικά και ψυχικά υγιείς άντρες, οι οποίοι προέρχονται από ευρέως ποικίλα κοινωνικά στρώματα. Ο κάθε υποψήφιος πριν γίνει αποδεκτός υποβάλλεται σε λεπτομερή εξέταση.Οι δότες βάζουν την υπογραφή τους σε ένα συμφωνητικό με το οποίο δηλώνουν ότι δεν ανήκουν σε καμία ομάδα κινδύνου ή ότι ο τρόπος διαβίωσής τους δεν εγκυμονούσε κινδύνους έκθεσης στον ιό του AIDS  ή και σε άλλες σεξουαλικά μεταδιδόμενες νόσους. Οι δότες παραιτούνται οποιωνδήποτε δικαιωμάτων και ευθυνών πατρότητας. Στους δότες παρέχεται ρητή διαβεβαίωση ανωνυμίας.Το σπέρμα των δοτών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής είτε αν αφορά σπερματέγχυση είτε αν αφορά εξωσωματική γονιμοποίηση.